1. Hałas w Come back.
2. Za mało ciężkiego beatu jak w NLMD czy BoaG
3. Nie podoba mi się też to, że nie rozpoznaję niektórych utworów z albumu po pierwszych beatch a rozpoznaję bonusy. Massacre!

Właściwie to takiej rzeczy nie ma bo mi tam wszystko pasuje.
To jest specyficzna płyta i na swój sposób bardzo dobra.
Na początku drobne rzeczy uważałem do zmienienia, ale teraz stwierdzam, że wszystko jest prawidłowo.
Od biedy mogę wskazać na okładkę, ale i ona mi właściwie nie przeszkadza.
Może się wydawać kiepska bo treściwie jest prosta i mało oryginalna.
Ale często właśnie na prostocie polega sztuka.

Jezebel. Najgorsza piosenka i taki sobie wokal Martina. Reszta jest cacy takie Black Celebration XXI w.

POPRAWIONE

A tu chyba nie o 'Songs of faith and devotion' chodzi ?

Niedługo minie rok od wydania płyty.....
Na początku byłam zachwycona, potem emocje opadły, potem jej długo nie słuchałam..... no i znowu sobie posłuchałam,a potem włączyłam MFTM i Black Celebration, i swierdzam,że SOTU to bardzo słaba plyta Nie ma do czego wracac .

A najciekawsze w tym wszystkim jest to ,ze kochajac ten sam zespol tak roznie odbieramy te muzyke i tak rozne rzeczy czerpiemy z nich dla siebie...
Wlasnie tak jak Aga powiedziala -juz prawie rok minal ,a mi milosc od drugiego uslyszenia nie minela (pierwszy odsluch to bylo zaskoczenie, zaduma, zaciekawienie...?) ...Do tej milosci doszlo jeszcze jakies uzaleznienie...Bo kocham te plyte i MUSZE jej sluchac, przynajmniej co kilka dni...Obsesja.

Brakuje mi na tej płycie mocnych beatów i zbyt "pegasusowe" brzmienie... Ale ogólnie płyta trzyma poziom.

Kedyś miałem zastrzeżenia do In Sympathy, Perfect, Come Back i Spacewalker. Obecnie nie mam już żadnych zastrzeżeń - płyta z każdym przesłuchaniem wciąga coraz bardziej, co znamionuje album wybitny

cała płyta brzmi jak demo (jezebel) lub eksperyment świeżo upieczonego absolwenta liceum muzycznego (in chains), liźnięta tylko gdzieniegdzie w studio (fragile tension), ale to nie jest defekt tylko tej płyty bo ten trend obserwuję od Exciter. Zginęły gdzieś soczyste brzmienia a'la SOFAD, Violator lub Ultra. Moim zdaniem zmiana producenta to koniecznośc, przykro mi ale wróżę SOTU szybkie zapomnienie, tak jak to już się dzieje z Exciter (przykład: obecna trasa)

niestety cała płyta jest bardzo słaba....nie sądziłem, że kiedyś to powiem o swoim kochanym zespole, ale cóż.....Jedyny porywający fragment jak dla mnie to Fragile Tension...Reszta...? Szkoda słów;(

Całymi dniami mogę słuchać Jezebel, całość według mnie jest świetna - najlepiej się ją czuje na bardzoooo podgłośnionych słuchawkach.
A zrozumieć nie mogę, dlaczego Ghost i Martyr nie znalazły się na płytce.

Jakoś mało emocji, mało typowego DM. Troszkę mi brakuje, drapieżności i motoryki. Płyta dość mocno odhumanizowana. Na plus to czy na minus sam nie wiem. Na pewno następnej w tej stylistyce bym już nie chciał.

Martyr? Fakt,Ghost mógłby się pojawić. Dla mnie ta płytka jest poprostu nudnawa,po za Wrongiem. Traktuje ja troche lepiej jak Excitera,nie zbyt często właczam...Ale moze mi sie jeszcze odmieni tak jak z fragile tension ze w końcu się spodoba na dobre.

Płyta niestety płaska i bez kopa... Kompozycje Martina, moim zdaniem mają potencjał, gorzej z produkcją...kompletnie siada... Mimo że mam miłe wspomnienia z koncertów nie mogę tego krążka zaakceptować do końca. Niestety! U mnie zyskuje miano najmniej ciekawej płyty DM...

Mam podobne odczucia. Dla mnie w pewnym sensie to najsłabsza ich płyta. Do tej pory to miano dzierżył "Exciter", ale na jego korzyść przemawia fakt, że jest to najlepsze, co wówczas mogło Depeche Mode osiągnąć (biorąc pod uwagę tarcia w zespole i kryzys twórczy Martina). Natomiast z SOTU jest dokładnie na odwrót - jest to najbardziej zmarnowany materiał w historii zespołu, który ma obecnie bardzo komfortową sytuację.

Chyba nie ma słabej pozycji na tej płycie. Chociaż w pierwszym momencie po zakupie byłem trochę zawiedziony, to SOTU zyskuje po wielokrotnym przesłuchaniu. Trzeba pamiętać, że dm nigdy nie powtarza klimatu swoich płyt i za każdym razem jest to coś nowego. No ale każdy ma swoje gusta, więc nie będę zmuszać do uwielbiania tej płyty

... nie podoba mi się tylko to że nagrali ją bez Alana i tyle ...

Nieważne, co DM nagrają. Nawet jeżeli DM nagraliby album w całości zawierający pierdzenie i bekanie Gahana i Gore'a - marecki129 i tak to kupi! I to nawet w wersji rozszerzonej! (sic!) W końcu to przecież Dipesz Mołd! Hipokryzja bezgraniczna


I otóż to

To że SOTU nie powala to nie znaczy ze nie jest wspaniała tak jak Ultra, ktorej daleko do przebojowości.

Nie podoba się Początek in chains - bez sensu jak sie włączy płyte te długie dźwięki i oczekiwanie na rozpoczęcie.
Nie podoba sie Miles away - bo bebny jak murzyni na pustyni, makumba i jęczenie Dave'a w słowach tytułu

Masz rację, oczywiście że kupię, a jak PIERDZENIE GAHANA LUB GORE'A UŁOŻY SIĘ W TAKĄ PŁYTĘ JAK HOURGLASS, to jeszcze dokupię single i na koncert pogonię. Drogi Astizie, mniemając że nie jesteś rozgarnięty jak kupa gnoju, i znasz temat tego podforum, nie obraź się, ale dla przypomnienia: SOTU-CO SIĘ NAM NIE PODOBA W TEJ PŁYCIE, zachwyty to inny rozdział. Zauważyłem drogi forumowiczu, że masz bardzo konfliktową naturę, i nie przyjmujesz do siebie tego , że ktoś może miec inny gust, i nie pieje z zachwytu, gdy mu się SOTU po prostu nie podoba. I jeszcze ma czelnośc pisac o tym na forum. Lubię słuchac DM, bo to kawał dobrej muzyki, przemyślanych tekstów, pewnej filozofii na życie, ale nie jestem ślepym wielbicielem, bezkrytycznie akceptującym ich każde, jak mówisz pierdnięcie- to nie zawsze jest zapach konwalii.